เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 127 ศิษย์สำนักอู๋จี๋……กลับพากันตายไปทีละคน ทีละคนแล้วจริงๆ !!
บนยอดเขาเพียวเมี่ยว
เมื่อเห็นเย่ชิงเหยียนข้ามทัณฑ์สวรรค์สำเร็จ แววตาของอิ้งหลานซินก็เจือไปด้วยความอิจฉา ทั้งยังแฝงความเคารพยำเกรงอยู่หลายส่วน
น้ำเสียงของเมิ่งอวิ๋นก็แฝงความทอดถอนใจอยู่บ้างเช่นกัน "เย่ชิงเหยียนเป็นอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบมา หากไม่มีอะไรผิดพลาด นางก็น่าจะเป็นผู้ฝึกตนแก่นทองคำที่อายุน้อยที่สุดในโลกบำเพ็ญ"
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อระดับของนางเลื่อนขั้นขึ้น นางก็จะกลายเป็นอัจฉริยะที่อายุน้อยที่สุดในแต่ละขั้นอย่างรวดเร็ว
ทำลายสถิติที่เวินหยวนโจวเคยสร้างไว้ในอดีตลงโดยตรง
จู๋เยว่เอ่ยด้วยน้ำเสียงอิจฉา "ข้าจำได้ว่าตอนนั้นข้าต้องใช้เวลาถึงหนึ่งปีเต็มกว่าจะก่อแก่นสำเร็จ…… พรสวรรค์ของศิษย์น้องหญิงเล็กช่างน่ากลัวจริงๆ"