เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 38 เผื่อว่าเขายังไม่ตายล่ะ!
คงเป็นเพราะเพิ่งเคยเห็นศิษย์ระดับหลอมปราณมาใช้ห้องบำเพ็ญเป็นครั้งแรก ผู้อาวุโสผู้ลงทะเบียนจึงมองเย่ชิงเหยียนด้วยความประหลาดใจอยู่หลายครา
หลังจากยืนยันความถูกต้องของป้ายคำสั่งแล้ว ผู้อาวุโสผู้ลงทะเบียนจึงอนุญาตให้เย่ชิงเหยียนเข้าไปในห้องบำเพ็ญ พร้อมกับเอ่ยเตือนว่า "เจ้าอยู่แค่ระดับหลอมปราณ ดังนั้นชั่วคราวนี้จึงใช้ได้เพียงสามวัน วันละสิบสองชั่วยาม แล้วต้องพักหนึ่งวัน วันที่สามค่อยมาใหม่ รวมทั้งหมดสามครั้ง"
นี่ก็เพื่อป้องกันไม่ให้ศิษย์ที่ยังไม่ตัดธัญาหารต้องอดตายอยู่ข้างใน
เย่ชิงเหยียนตอบอย่างว่าง่าย "เจ้าค่ะ ผู้อาวุโส ศิษย์จดจำไว้แล้ว"
ห้องบำเพ็ญเรียบง่ายยิ่งนัก เป็นเพียงห้องสี่เหลี่ยมหลังเล็กที่สว่างไสว ภายในไม่มีสิ่งใดเลย มีเพียงเบาะรองนั่งใบเล็กวางอยู่บนพื้นเท่านั้น
ทว่าทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไปในห้องบำเพ็ญ เย่ชิงเหยียนก็สัมผัสได้ถึงปราณวิญญาณที่พัดถาโถมเข้าใส่ใบหน้า
นางสูดลมหายใจเข้าลึกทันที "สมกับเป็นค่ายกลรวมวิญญาณ ปราณวิญญาณนี้ช่างหนาแน่นยิ่งนัก!"