0036

⬢⬢⬢

ตอนที่ 36 เขาแค่ร่างกายพิการ สมองไม่ได้พิการเสียหน่อย

บรรยากาศที่น่ากระอักกระอ่วนอยู่แล้ว ยิ่งทวีความกระอักกระอ่วนขึ้นไปอีกท่ามกลางเสียงแกล้งร่ำไห้ของเย่ชิงเหยียน

ความเงียบงันชวนอึดอัดแผ่ซ่านออกไป

ทว่าเย่ชิงเหยียนไม่มีทางปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดลอย

นางมองไปยังมู่ฉิงเสวี่ยด้วยท่าทางน่าเวทนายิ่งนักพลางเจือเสียงสะอื้นเอ่ยว่า “ผู้อาวุโสมู่ เหตุใดท่านถึงต้องขับไล่ข้าออกจากสำนักอู๋จี๋ด้วยเล่าเจ้าคะ? ข้าน่ะเป็นแฟนคู่จิ้นที่ภักดีที่สุดของท่านกับประมุขนิกายรุ่นเยาว์เชียวนะ! มีเพียงข้าคนเดียวที่เชื่อมั่นว่าระหว่างพวกท่านคือรักแท้ และหวังจากใจจริงให้ความรักของพวกท่านยืนยาวตราบนานเท่านาน! หรือเป็นเพราะข้ายังจิ้นได้ไม่จริงใจพอหรือเจ้าคะ?”