เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 233 จินซานล่มสลาย อัคคีกรรมบัวแดง!
ในเวลานี้อู๋เจียงหลินไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าของเซิงเหนียง ทว่านักพรตเสินจีที่คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของทั้งสองคนมาโดยตลอด กลับมองเห็นสีหน้าของนางได้อย่างชัดเจน
“ทุกอย่างอยู่ในแผนการสามพันรูปแบบที่ตนเองจำลองไว้แล้ว”
อู๋เจียงหลินยังคงขจัดความเคลื่อนไหวของแม่น้ำจินซานอยู่ เซิงเหนียงก็ยิ้มแล้วพูดกับอู๋เจียงหลินขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า “หลินเอ๋อร์ จำไว้ว่าต่อไปอย่าได้ใจดีเช่นนี้อีก โลกใบนี้ไม่ได้สวยงามขนาดนั้นหรอก”
อู๋เจียงหลินได้ยินดังนั้นในใจก็ร้องบอกว่าไม่ดีแล้ว จึงยื่นมือออกไปหวังจะคว้าตัวเซิงเหนียงไว้
ทว่าเขากลับเห็นเซิงเหนียงค่อย ๆ กลายเป็นแสงเงา มือของเขาคว้าผ่านร่างแสงเงาของนางไปโดยตรง
เซิงเหนียงยิ้มละไม มองอู๋เจียงหลินด้วยความรักใคร่เอ็นดูเต็มเปี่ยม จากนั้นจึงพูดกับอู๋เจียงหลินและนักพรตเสินจีคนละประโยค
“แม่ขอโทษนะ เพิ่งจะได้พบกันก็ต้องจากลา แต่แม่รักลูกนะ”
“นักพรตเสินจี ฉันจะรอแกอยู่ในความมืดตลอดไป แกจะปล่อยให้ฉันรอไม่นานหรอก!”
ในชั่วพริบตา เซิงเหนียงก็กลายเป็นฝนแสง กระจัดกระจายไปทั่วฟ้าดินแล้วหายลับไป