กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 227 โก่วจื่อวิวัฒนาการ หวนคืนสู่ภูเขาเปลวเพลิง
หอบุปผาวสันต์
อู๋เจียงหลินในตอนนี้มองยอดคณิกาคนใหม่ที่เพิ่งมาถึงจนตาค้าง นางสามารถวาดภาพด้วยมือซ้ายและขวาได้พร้อมกัน สมแล้วที่เป็นยอดคณิกาผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือ
“คุณชายเหลียง ครั้งนี้ไม่ได้มาเสียเที่ยวใช่ไหมล่ะ ดูทักษะการวาดภาพนี้สิเรียกได้ว่าเข้าขั้นยอดฝีมือแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นปรมาจารย์ท่านใดสอนนางวาดภาพกัน”
เหลียงฝานเหลือบมองยอดคณิกาที่กำลังแสดงวาดภาพบนเวที อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า การวาดภาพนี้ช่างน่าเบื่อเสียจริง สิ่งที่เรียกว่าการวาดภาพด้วยมือซ้ายขวาประสานกัน แท้จริงแล้วก็เป็นเพียงการคัดลอกเท่านั้น
เพียงแต่ไม่มีใครมองออกว่ายอดคณิกาผู้นี้ฝีมือค่อนข้างอ่อนหัด!
ทว่าเมื่อเห็นอู๋เจียงหลินที่อยู่ข้าง ๆ มีสีหน้าตื่นเต้นดีใจ พันธนาการเคราะห์ร้ายบนหัวของเขามีสัญญาณของการจางหายไปอีกส่วนหนึ่ง เห็นได้ชัดว่ามีความหวังที่จะทะลวงผ่านพันธนาการนี้ได้ภายในหนึ่งหรือสองเดือน ด้วยเหตุนี้เหลียงฝานจึงไม่ได้พูดความจริงออกไป
ปล่อยให้เด็กคนนี้ไม่รู้เรื่องรู้ราวต่อไป และเพลิดเพลินกับความงดงามของโลกใบนี้เถอะ
แต่การมองผู้หญิงแล้วสามารถคลี่คลายเคราะห์ร้ายได้ นี่มันการตั้งค่าประหลาดอะไรกัน?
หรือว่าประโยคที่ว่าผู้หญิงเปรียบเสมือนสายน้ำจะไม่ใช่คำพูดเล่น ๆ กันแน่ ถึงขนาดทำให้ปราณวารีของอู๋เจียงหลินพุ่งสูงขึ้นเป็นลำดับได้จริง ๆ?