เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 215 หอเยี่ยนชุน มีสุราเลิศรส หญิงงาม และเรื่องราว!
ในเวลานี้ คลื่นยักษ์แม่น้ำจินซานซัดสาดขึ้นมา บนระเบียงชมวิวมีรั้วกั้นป้องกันไว้ ทุกคนต่างจ้องมองหัวคลื่นโดยไม่หลบหลีกแม้แต่น้อย
เหลียงฝานย่อมเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม ไม่ได้จงใจหลบเลี่ยงคลื่น พริบตานั้นละอองน้ำสาดกระเซ็น เสียงร้องอุทานดังขึ้นไม่ขาดสาย
เห็นได้ชัดว่าบนระเบียงชมวิว ทุกคนที่เบียดเสียดอยู่แถวหน้าต่างถูกคลื่นซัดจนเสื้อผ้าเปียกปอน ราวกับลูกไก่ตกน้ำ
“คุณชายเหลียง เล่าขานกันว่าคลื่นลูกแรกของแม่น้ำจินซานในทุกปี คือคำอวยพรจากเจ้าแม่เทพวารี ปีนี้คุณชายจะต้องทำสิ่งใดก็ราบรื่นสมปรารถนาแน่นอน”
เหลียงฝานเห็นผู้คนรอบข้างต่างมีรอยยิ้มที่จริงใจเปื้อนใบหน้า ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกทอดถอนใจ ดูท่าว่านี่คือความปรารถนาที่เรียบง่ายที่สุดของพวกเขา เพียงหวังให้ชีวิตราบรื่นขึ้นบ้างเท่านั้น
จากนั้นคลื่นแม่น้ำจินซานก็ซัดสาดไม่หยุดหย่อน มีคนถูกคลื่นซัดจนเสื้อผ้าเปียกปอนบนระเบียงชมวิวอยู่เรื่อย ๆ พร้อมกับรอยยิ้มอันเบิกบานของพวกเขา
ในตอนนั้นเอง ท่ามกลางฝูงชนก็มีเสียงอุทานดังขึ้นกะทันหัน “ลูกของฉัน”
ที่แท้เพราะทุกคนเบียดเสียดกันดูคลื่น ในฝูงชนมีเด็กคนหนึ่งล้มลงโดยไม่ระวัง และประจวบเหมาะกับที่คลื่นลูกหนึ่งซัดเข้ามา ร่างกายของเด็กน้อยเกินไป จึงนอนขวางและตกลงไปในแม่น้ำจินซาน