เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 189 ฉันแค่อยากกินหม้อไฟเนื้อสุนัข ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้!?
ภายในโรงเตี๊ยม บัดนี้เงียบกริบจนไร้เสียง
กูหานและกูหว่านเฟิงรู้สึกโศกเศร้าและโกรธแค้น สุนัขตัวนี้กัดมือพวกเขาจนขาดสะบั้นแล้วกลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แถมยังไปหาข้าวทานอีก?
ความอัปยศในใจของกูหานพุ่งถึงขีดสุด เดิมทีก็มีความอัดอั้นตันใจอยู่แล้ว คราวนี้โทสะเข้าแทรกจนกระอักเลือดออกมาคำโต
ทุกคนในโถงอดไม่ได้ที่จะมองกูหานด้วยความเห็นใจ ยอดฝีมือระดับแต่กำเนิดขั้นสองแท้ ๆ กลับถูกสุนัขตัวหนึ่งบีบคั้นจนถึงขั้นนี้ ช่างน่าเวทนายิ่งนัก
ดูท่าต่อไปเวลาท่องยุทธภพ ไม่เพียงแต่ต้องอยู่ห่างจากคนแก่ ผู้หญิง และเด็ก แม้แต่สุนัขก็ต้องระวัง ใครจะไปรู้ว่ามันจะกลายเป็นปีศาจหรือไม่?
ผ่านไปครู่หนึ่ง เถ้าแก่ทำหน้าเหมือนคนท้องผูกยกอาหารมาให้สุนัขตัวนั้น สุนัขกลับยกเท้าชี้ไปที่โต๊ะ ทำเอาทุกคนถึงกับตัวแข็งทื่อ
อวี๋จุ้ยเห็นดังนั้นก็อดหัวเราะไม่ได้ ในเวลานี้เถ้าแก่กำลังใช้สายตาขอความช่วยเหลือจากเขาว่าควรทำอย่างไรดี?
“ทำเหมือนปกติเถอะ”
เถ้าแก่โรงเตี๊ยมได้รับสัญญาณทางสายตาจากอวี๋จุ้ยแล้ว ก็ทำได้เพียงตั้งสติแล้ววางอาหารลงบนโต๊ะ สุนัขตัวนั้นกลับนั่งลงข้างโต๊ะโดยตรง จากนั้น……