Chapter 0187

ตอนที่ 187 ยุทธภพไม่ใช่แค่การเข่นฆ่า แต่คือโลกมนุษย์และน้ำใจ!

โรงเตี๊ยมภูเขาเปลวเพลิง

กูหว่านเฟิงถูกเจ้าหมามองปราดหนึ่ง ไม่รู้ทำไมในใจถึงรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาฉับพลัน เขาหันมองรอบข้างแต่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใด

ทว่าตอนนี้เจ้าหมาไม่มีอารมณ์จะสั่งสอนกูหว่านเฟิง มันยังคงขุ่นเคืองใจเรื่องที่ตัวเองเจอคอขวด นอนซึมกะทืออยู่ข้างกายเหลียงฝาน

เวลานี้กูหานยังคงทักทายผู้คนรอบข้างอยู่ เนื่องจากเป็นยอดฝีมือระดับแต่กำเนิดขั้นสอง อีกทั้งบุตรสาวยังเป็นเซียนที่อยู่สูงส่ง ผู้คนที่ต้องการตีสนิทกับเขามีจำนวนนับไม่ถ้วน

ผ่านไปครู่ใหญ่ กูหานจึงทักทายเหล่าชาวยุทธ์เพื่อนร่วมทางจนเสร็จสิ้นด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม เขาเดินไปหน้าเคาน์เตอร์โรงเตี๊ยมแล้วเอ่ยปากขอห้องพักสี่ห้อง

“ท่านลูกค้า ต้องขออภัยจริงๆ โรงเตี๊ยมของเราเหลือห้องพักเพียงสามห้องเท่านั้น ไม่ทราบว่าท่านพอจะเบียดเสียดพักรวมกันไปก่อนสักคืนได้หรือไม่ พรุ่งนี้หากมีห้องว่างแล้วผมจะรีบจัดสรรให้ท่านทันที”

กูหานกำลังจะเอ่ยปากตกลง เพราะอย่างไรเขากับกูหว่านเฟิงก็เป็นพ่อลูกกัน นอนห้องเดียวกันก็ไม่มีปัญหาอะไร

ทว่าตอนนั้นมีคนรู้สึกว่านี่เป็นโอกาส เพียงแค่สละห้องว่างหนึ่งห้องก็สามารถตีสนิทกับกูหานได้ การค้าขายนี้คุ้มค่าเกินไปแล้ว