เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 176 ข้าไม่พอใจ ข้าหมีดำแย่ตรงไหนกัน!?
หินวิญญาณ สิ่งนี้เหลียงฝานจำได้แม่นยำ ตอนที่เขาเปิดอ่านบันทึกเบ็ดเตล็ดนิกายหมึก เขาก็รู้แล้วว่าหินวิญญาณคือสกุลเงินที่ใช้กันทั่วไปในโลกนี้
ในฐานะเยาวชนผู้มีคุณธรรมสี่ประการ เขาจะไม่มีเงินตอนออกเดินทางได้อย่างไร อีกอย่างเขาไม่มีทางกินข้าวไม่จ่ายเงินหรือใช้บริการฟรี ๆ แน่
ในเมื่อตอนนี้เขาไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมแล้ว จะไปแคร์อะไรมากมาย สู้เอ่ยปากขอหินวิญญาณตรง ๆ ไม่ดีกว่าหรือ
อย่างมากถ้าวันหลังนิกายหมึกมีปัญหา เขาก็แค่ใช้หมัดเอาจริงสักหมัดก็พอ
ใช่แล้ว หมัดเอาจริง ไม่ใช่หมัดธรรมดาแน่นอน
เฉินโม่ตกตะลึงกับความหน้าหนาของเหลียงฝานไปแล้ว คนผู้นี้เกรงว่าคงไม่ใช่แค่ยอดฝีมือผู้เร้นกาย แต่เป็นคนหน้าหนาตัวจริงเลยล่ะ
เขาจะไม่นำปัญหามาให้นิกายหมึกใช่ไหม แต่พอคิดถึงระดับตบะของเหลียงฝาน เฉินโม่ก็สูดหายใจลึก เฉินโม่ ตั้งสติไว้!
นี่คือพันธมิตรป่าระดับเทียนจุนเชียวนะ ต้องคว้าไว้!
“ผู้อาวุโสเหลียง ไม่ทราบว่าท่านต้องการหินวิญญาณเท่าไหร่หรือ”