เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 159 ยอดปรมาจารย์ประจันหน้า เหลียงฝาน: ฉันเริ่มหงุดหงิดแล้ว!
ทั่วทั้งเมืองหลวงดูเหมือนจะสงบลง แต่เหล่าขุนนางระดับสูงและตระกูลขุนนางผู้มีผลงานต่างสัมผัสได้ว่านี่คือความเงียบสงบก่อนพายุจะมาเยือน
ผู้คนจำนวนมากต่างแอบจับมือเป็นพันธมิตรและคอยช่วยเหลือเกื้อกูลกันในที่ลับ หากสวี่เสวียนจงได้ล่วงรู้ความเคลื่อนไหวของพวกเขา คงได้แต่กล่าวว่าสัญชาตญาณทางการเมืองของพวกเขานั้นเฉียบคมเกินไป
ทว่าไม่ว่าสถานการณ์ในเมืองหลวงจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร เหลียงฝานก็ยังคงใช้ชีวิตอย่างสบายอารมณ์ เพียงแต่เจ้าโก่วจื่อไม่รู้ว่าทุกวันมันมัวแต่ทำอะไรอยู่ ถึงได้ดูมีลับลมคมในนัก
ใช่แล้ว ช่วงนี้เจ้าโก่วจื่อติดเต่าเฒ่าเป็นพิเศษ แม้แต่ตอนเหลียงฝานไปกินบะหมี่มันก็ไม่ยอมตามไป ตอนแรกเหลียงฝานยังรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง แต่ภายหลังก็ไม่ได้สนใจมันอีก
ส่วนหลิ่วชิงและคนอื่น ๆ ก็ยุ่งอยู่กับการเตรียมตัวเข้าร่วมงานเลี้ยงมังกรผงาด อ้าวเลี่ยเข้าวังหลวงไปแล้ว ส่วนซุนกานถูกไล่กลับซีโจว ดังนั้นจึงไม่มีใครมารบกวนเหลียงฝาน
ต้องกล่าวถึงตรงนี้ว่า ในคืนที่อ้าวเลี่ยเข้าวัง ซุนกานก็ได้รับราชโองการและตรากองทัพปราบปรามของอ้าวเลี่ยมา กองทหารองครักษ์หลวงในเมืองหลวงรีบร้อนส่งตัวซุนกานออกไป จนเขาไม่มีเวลาแม้แต่จะกล่าวลาเหลียงฝาน