เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 153 กระบี่อ่อนไร้เที่ยง มหายอดปรมาจารย์โกว!
เมืองหลวง พระราชวังหลวง ตำหนักบูรพา
“ตั่งอวิ๋น ตอนนี้การสอบฤดูใบไม้ร่วงสิ้นสุดลงแล้ว เราควรทำอย่างไรต่อไปดี”
นับตั้งแต่คราวที่องค์รัชทายาททรงสร้างตัวตนอย่างโดดเด่นหน้าสำนักไท่เสวีย พระองค์ก็ทรงใส่พระทัยเหล่าบัณฑิตที่สอบผ่านการสอบฤดูใบไม้ร่วงเป็นอย่างมาก
ตั่งอวิ๋นที่กำลังรวบรวมข่าวกรองจากทุกสารทิศเงยหน้าขึ้นกล่าว “ฝ่าบาท ตอนนี้ควรนิ่งไม่ควรเคลื่อนไหว อันที่จริงไม่ว่าจะทำอะไรก็ไม่สู้ไม่ทำอะไรเลย เพราะงานเลี้ยงมังกรผงาดในอีกสามวันข้างหน้าต่างหาก คือช่วงเวลาที่พระองค์จะได้รับผลตอบแทน”
“อืม? อีกสามวันเสด็จพ่อจะจัดงานเลี้ยงมังกรผงาด เสด็จพ่อคือตัวเอกของงาน แล้วข้าจะทำอะไรได้?”
“ฝ่าบาท บางครั้งอนาคตต่างหากคือสิ่งที่เหล่าบัณฑิตใหม่เหล่านี้ควรพิจารณา”
องค์รัชทายาทได้ยินคำพูดของตั่งอวิ๋นก็ก้มหน้าครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะมองตั่งอวิ๋นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยและไม่แน่ใจ
“ตั่งอวิ๋น คำนี้หมายความว่าอย่างไร?”
“ฝ่าบาท ช่วงนี้ตอนที่ข้าจัดการข่าวกรอง ข้าพบเรื่องที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้สังเกตเห็น