กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 151 ทะลวงผ่าน บุปผาบานสะพรั่ง!
ทว่าโส่วอีเพิ่งจะอ้าปาก เหลียงฝานก็ขัดขึ้นมาเสียก่อน “ช่างเถอะ ไว้ค่อยว่ากันใหม่ ตอนนี้ฉันไม่มีเวลามาสนใจคุณหรอก”
เหลียงฝานไม่ได้แสร้งทำเป็นถือตัวกับโส่วอี แต่เป็นเพราะเจ้าเสี่ยวไป๋นั่นกำลังวิ่งตรงมาทางนี้ต่างหาก
ส่วนหลิ่วชิงและคนอื่น ๆ เมื่อเห็นท่าทีของเสี่ยวไป๋ มีหรือจะไม่รู้ว่าเหลียงฝานอยู่แถวนี้ จึงอดไม่ได้ที่จะเร่งความเร็วขึ้น
เหลียงฝานเห็นปฏิกิริยาของพวกเขา แม้ในใจจะอยากรู้ว่าโส่วอีต้องการจะพูดอะไร แต่ก็จำต้องปล่อยให้โส่วอีจากไป
เพราะเจ้าหมอนี่เล่นปิดผนึกมุมนี้ไว้ทั้งหมด หากหลิ่วชิงและคนอื่นมาถึงที่นี่เดี๋ยวจะหาตัวเขาไม่เจอ
โส่วอีมองตามสายตาของเหลียงฝานไป ในใจก็เข้าใจได้ทันทีว่าเวลานี้ไม่ใช่โอกาสดีที่จะอธิบาย
“ได้ เช่นนั้นรอคราวหน้าเมื่อท่านบัณฑิตมีเวลา เฒ่าชราผู้นี้จะขออธิบายให้ท่านฟังอย่างละเอียดอีกครั้ง”
“ไปเถอะ ไปได้แล้ว”
โส่วอีมองเหลียงฝานที่โบกมือไล่ให้เขาไป ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มขื่นออกมา ก่อนจะจากไปตามมหาค่ายกลวิญญาณศักดิ์สิทธิ์สี่ทิศ