Chapter 0142

ตอนที่ 142 โก่วจื่อลงมือ ถ้าอย่างนั้นก็ซัดให้พิการไปเลย!

เมืองหลวงช่วงนี้เงียบสงบมาก

องค์ชายสองไม่กล้ากดดันอย่างหนักอีกต่อไป ใครจะรู้ว่าสวี่เสวียนจงจะคิดอย่างไรต่อไป?

สวี่เสวียนจงประทานกวางและหยกราชวงศ์ให้องค์รัชทายาท นี่เป็นการตักเตือนเขาแล้ว เขาไม่ใช่คนโง่ ย่อมต้องทำตัวให้ต่ำต้อยลงอย่างเหมาะสม

ส่วนองค์รัชทายาทก็นิ่งเงียบซุ่มรอ ในเมื่อได้ผลประโยชน์มาแล้ว ก็ต้องทำตัวให้ต่ำต้อยเข้าไว้

ดังคำกล่าวที่ว่าได้ผลประโยชน์แล้วก็ต้องทำตัวว่านอนสอนง่าย ตอนนี้แค่รออย่างสงบก็พอ

ส่วนเหลียงฝาน ตอนนี้กลับกำลังปวดหัว

“โก่วจื่อ หยุดเดี๋ยวนี้!”

ตั้งแต่เหลียงฝานพูดว่า ต่อไปเวลาออกไปข้างนอกจะไม่พาโก่วจื่อไปด้วยแล้ว ถ้ามันอยากออกไปข้างนอก ก็ให้มันออกไปเดินเล่นตัวเดียวก็พอ

แต่เหลียงฝานแค่พูดไปตามปากเท่านั้น ใครจะไปคิดว่าโก่วจื่อจะออกไปข้างนอกตัวเดียวจริงๆ คุณเชื่อไหมล่ะ?