กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 134 ยั่วยุข้า? พวกเจ้ากำลังรนหาที่ตาย!
โกวอวี้ถังตกใจจนสะดุ้งโหยง ทว่าเจ้าโก่วจื่อกลับทำหน้าภูมิใจเต็มที่ ฟันชุดนี้ของมันสมกับฐานะจอมสรรพสิ่งแห่งหมู่สุนัขของมันจริง ๆ
เจ้าตัวเล็ก ดูสิว่าคราวนี้แกจะยังอวดดีได้อีกไหม หึ!
องค์ชายรัชทายาทรีบลุกขึ้นยืนในทันที ฉวยโอกาสลากตัวโกวอวี้ถังออกมา ใบหน้าที่เคยสุภาพอ่อนโยนหายไปสิ้น เหลือเพียงสายตาที่จ้องมองโกวอวี้ถังอย่างดุดัน
ถ้าแกอยากรนหาที่ตายก็เชิญ แต่ห้ามลากฉันไปซวยด้วยเด็ดขาด
องค์ชายรัชทายาทเหลือบมองเจ้าโก่วจื่ออีกครั้ง ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ประสานมือคารวะ “ประมุขโกวช่วงนี้อาจร่างกายไม่สู้ดี มีอาการร้อนใน การกระทำครั้งนี้ถือว่าเสียมารยาทอย่างยิ่ง ต้องขออภัยทุกท่านด้วย เราขอตัวพาประมุขโกวกลับไปก่อน”
กล่าวจบองค์ชายรัชทายาทก็อำลาฮูหยินฉินและคนอื่น ๆ ก่อนจะพากันจากไปอย่างเร่งรีบด้วยใบหน้าถมึงทึงพร้อมกับตั่งอวิ๋นและโกวอวี้ถัง
ทันทีที่ออกจากจวนตระกูลฉินและขึ้นรถม้า องค์ชายรัชทายาทก็ไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป “นั่นมันสุนัขธรรมดาที่ไหนกัน? นั่นมันสุนัขของท่านเหลียงฝานนะ แกกล้าดียังไง!”
“ประมุขโกว ฉันต้องการคำอธิบาย!”
องค์ชายรัชทายาทจ้องมองโกวอวี้ถังด้วยใบหน้าเย็นชา ประมุขโกวผู้นี้มักแสดงออกว่าสุขุมเยือกเย็นมาโดยตลอด วันนี้ทำไมถึงได้โง่เขลาเช่นนี้?