Chapter 0130

ตอนที่ 130 สวี่เว่ย คุณประเมินอ้าวเลี่ยอย่างฉันต่ำไปแล้ว!

“โฮ่ง.”

ตื่นมาแต่เช้าตรู่ เจ้าโก่วจื่อก็เห่าโฮ่ง ๆ ไม่หยุดหย่อน เหลียงฝานลุกขึ้นมาก็เห็นเสี่ยวไป๋ทำหน้าทำตาอวดดี

“เจ้าโก่วจื่อ แกเห่าอะไรของแก?”

รอจนกระทั่งเจ้าโก่วจื่อเดินย่างกรายด้วยท่าทางไม่เกรงใจใครเข้ามาตรงหน้าเหลียงฝาน มันก็สะบัดหัวหนึ่งทีแล้วฉีกยิ้มกว้าง

“ให้ตายสิ แกงอกฟันใหม่แล้วนี่เอง มิน่าล่ะเจ้าโก่วจื่อถึงได้ตื่นเต้นแต่เช้าตรู่ นึกว่าแกถึงวัยติดสัดเสียอีก”

เต่าเฒ่ามองเจ้าโก่วจื่อด้วยความรู้สึกรังเกียจปนอิจฉา นี่คือการผลัดเปลี่ยนกายาอย่างแท้จริง เริ่มต้นการสร้างรากฐานอสูรที่สำคัญที่สุดแล้ว

ทว่าก็ไม่รู้ว่านายท่านกำลังทำอะไรอยู่ ในเมื่อยอมแบ่งสุราผลไม้ให้ตนกับเจ้าโก่วจื่ออย่างใจกว้างขนาดนี้ เหตุใดจึงไม่สอนวิธีบำเพ็ญอสูรให้เจ้าโก่วจื่อ?

หรือเป็นเพราะโลกใบนี้คือดินแดนความพิโรธสวรรค์?

แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น ต่อให้ไม่สามารถจำแลงกายได้ อย่างน้อยก็น่าจะกำจัดกระดูกขวางลำคอออกไปได้ไม่ใช่หรือ!