กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 123 ต้าซวี่แห่งนี้ หากมีข้าอยู่ย่อมเกิดความเปลี่ยนแปลง!
ตอนที่เหลียงฝานออกจากจวนตระกูลฉินนั้น เป็นเวลาโพล้เพล้แล้ว
เขาไม่ได้ตอบรับคำเชิญของฮูหยินฉินที่จะให้อยู่ทานมื้อค่ำที่จวนตระกูลฉินก่อนกลับ แต่กลับพาโก่วจื่อขอตัวลาออกมาเพียงลำพัง
เพราะวันนี้ไม่ว่าจะสำหรับฮูหยินฉินหรือฉินชวน ต่างก็ไม่ใช่เรื่องปกติธรรมดา พวกเขาจำเป็นต้องใช้เวลาค่อย ๆ ปรับสภาพจิตใจกันเอง
“โก่วจื่อ นายว่าความสัมพันธ์ระหว่างคนกับคนนี่ซับซ้อนขนาดนี้ มันน่าสนุกดีไหมล่ะ?”
“น่าสนุกครับ แต่น่าเสียดายที่โก่วจื่อไม่ใช่คน ไม่อย่างนั้นผมก็อยากลองเล่นดูบ้าง”
เหลียงฝานมองสีหน้าตื่นเต้นของโก่วจื่อแล้วรู้สึกงุนงงเล็กน้อย เจ้าหมาตัวนี้ดูจะสนใจเรื่องนี้มากเชียวหรือ?
แต่โก่วจื่อ ตอนนี้ฉันเองก็ยังไม่รู้วิธีช่วยให้นายจำแลงกายได้ นายก็ทำตัวเป็นหมาที่ดีไปก่อนเถอะ
ส่วนเรื่องจะเป็นคนน่ะเหรอ? รอดูกันต่อไปก่อนเถอะ นายก็ดื่มสุราผลไม้มาตั้งนานแล้ว ทำไมถึงยังจำแลงกายไม่ได้สักทีนะ?
ดูอย่างอสูรจิ้งจอกตัวนั้นสิ นั่นนับว่ากึ่งจำแลงกายแล้ว แถมยังใกล้จะถึงระดับมหายอดปรมาจารย์เข้าไปทุกที ยังสามารถใช้วิชาลวงตาจำแลงร่างเหล่าอสูรใต้บังคับบัญชาให้เป็นคนได้ชั่วคราว แต่นายล่ะ ทำไมถึงทำอะไรไม่เป็นเลยสักอย่าง?