กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 114 สวรรค์เอ๋ย ทำไมทุกคนถึงจ้องจะเล่นงานฉันกันหมดเนี่ย!
อีอี้เพิ่งกลับมาถึงจวนตระกูลฉิน อาจารย์หว่านก็อดไม่ได้ที่จะทำหน้าถมึงทึง “เจ้าตัวน่ารำคาญ ทำไมถึงกลับมาเร็วนักล่ะ?”
“อาจารย์อี ท่านไม่ได้บอกว่าจะกลับบ้านไปพักผ่อนสักสองสามวันหรอกหรือ? ทำไมถึงกลับมาเร็วนัก? มีข้าอยู่ ท่านวางใจได้เลย ความคืบหน้าการเรียนของเสี่ยวฉินชวน ข้าจะดูแลให้เอง”
อีอี้อดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดตับ อาจารย์หว่านคนนี้ช่างเป็นพวกปากว่าตาขยิบเสียจริง นี่เรียกว่าห่วงใยข้าตรงไหนกัน ก็แค่ไม่อยากให้ข้ากลับมาไม่ใช่หรือไง?
“ข้าคงไม่รบกวนให้อาจารย์หว่านต้องเป็นห่วงหรอก ร่างกายข้าแข็งแรงดี ไม่จำเป็นต้องพักนานขนาดนั้น
กลับกันอาจารย์หว่านต่างหากที่อายุมากแล้ว หากไม่ไหวก็ควรพักผ่อนบ้าง ข้าเป็นอาจารย์สำนักไท่เสวีย จะดูแลความคืบหน้าการเรียนของเสี่ยวฉินชวนให้เอง”
อาจารย์หว่านโกรธจนแทบคลั่ง ร่างกายข้าไม่ดีตรงไหนกัน เจ้าคนนี้นี่มันไม่ใช่คนจริงๆ
เสี่ยวฉินชวนอดไม่ได้ที่จะกุมขมับ เอาเถอะ อาจารย์ทั้งสองท่านนี้ดีไปหมดทุกอย่าง เสียอย่างเดียวคือชอบประชดประชันกันไปมา ช่างไร้เดียงสาเสียจริง
ทว่าสองวันนี้ฉินฮุยก็ไม่ได้กลับบ้าน ได้ยินว่าเขาถูกสวี่เสวียนจงรั้งตัวไว้ในวัง ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ถึงจะได้กลับมา