กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 111 มหายอดปรมาจารย์ระดับสุดขีด เหลียงฝาน!
เหลียงฝานไม่สนอานุภาพที่น่าตื่นตะลึงของคนคลั่งยุทธ์แม้แต่น้อย เขาตบฝ่ามือออกไปตรง ๆ ไม่ได้มีปราณม่วงบูรพาสามพันลี้อะไรทั้งนั้น เป็นเพียงฝ่ามือธรรมดาที่ดูไร้ความพิเศษใด ๆ
ทว่าคนคลั่งยุทธ์ได้แต่เฝ้ามองฝ่ามือที่พุ่งเข้ามาโดยไม่สามารถตอบโต้ใด ๆ ได้เลย ร่างทั้งร่างก็สลบเหมือดไปในทันที
เพราะมีเสี่ยวฉินชวนอยู่ข้าง ๆ อีกทั้งคนคลั่งยุทธ์ก็ไม่ได้มีเจตนาจะหาเรื่องตน เมื่อชั่งน้ำหนักดูแล้ว เหลียงฝานจึงไม่มีความคิดที่จะสังหารคนคลั่งยุทธ์
ดังนั้นคนคลั่งยุทธ์จึงโชคดีที่แค่สลบไปในชั่วพริบตา ไม่ได้ถึงแก่ชีวิต
หลังจากตบฝ่ามือเสร็จ เหลียงฝานก็จูงมือเสี่ยวฉินชวนอย่างใจเย็น โดยไม่แม้แต่จะชายตามองคนคลั่งยุทธ์ที่สลบอยู่บนพื้น แล้วเดินมุ่งหน้าไปยังสถานีรถม้าต่อ
“ท่านอาจารย์ เขาจะเป็นอะไรไหมครับ?”
แม้ขอทานคนนี้ตัวจะเหม็นมากและยังคิดจะจับตัวเขา แต่จู่ ๆ ก็ถูกท่านอาจารย์ตบจนลงไปนอนกองกับพื้น ก็น่าสงสารอยู่เหมือนกัน
“ไม่เป็นไรหรอก แค่ให้เขานอนหลับไปสักตื่นเท่านั้นเอง”
เมื่อได้ยินดังนั้น เสี่ยวฉินชวนก็หายกังวลและยังรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย “ไม่นึกเลยว่าท่านอาจารย์จะมีวรยุทธ์เก่งกาจขนาดนี้ ท่านอาจารย์ช่วยสอนผมหน่อยได้ไหมครับ วันหลังถ้ามีใครคิดจะขวางทางผมอีก ผมจะได้ตบให้หมอบไปเลย”