Chapter 0104

ตอนที่ 104 จอมสรรพสิ่งแห่งหมู่สุนัข ระดับยอดปรมาจารย์! อสูรร้ายชัด ๆ!

เหลียงฝานในตอนนี้กำลังฟังเพลงพลางเคาะจังหวะตามอย่างห้ามใจไม่อยู่

บัดซบ ไม่ใช่เพราะเขาเข้าพวกกับอินหรูหลิ่งหรอกนะ แต่เป็นเพราะแม่นางหอเขียวสองคนนี้ร้องเพลงได้ไพเราะเกินไปต่างหาก

เสียงสวรรค์ชัด ๆ!

ทันใดนั้นเอง เสียงอึกทึกครึกโครมดังขึ้นจากนอกประตู เหลียงฝานอดขมวดคิ้วไม่ได้ อินหรูหลิ่งกำลังจะออกไปดู แต่กลับพบว่าเสียงนั้นค่อย ๆ เบาลงจนหายไปในที่สุด

อินหรูหลิ่งจึงนั่งลงตามเดิม เตรียมฟังเพลงต่อโดยไม่สนใจว่าข้างนอกเกิดอะไรขึ้นอีก

ทว่าความสุนทรีย์ของเหลียงฝานถูกขัดจังหวะเสียแล้ว เหมือนกับตอนอ่านนิยายในชาติก่อนที่จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าพล็อตซ้ำซากจนคิดจะดองไว้ พอตั้งสติได้จะกลับมาอ่านต่อ กลับพบว่านิยายเรื่องนั้นถูกดองจนตายไปเสียแล้ว

ความรู้สึกของเหลียงฝานในตอนนี้ก็เป็นเช่นนั้น เขาโบกมือให้แม่นางทั้งสองหยุด อินหรูหลิ่งมองเหลียงฝานด้วยความสงสัย

เหลียงฝานส่ายหน้า “ฟังจนเบื่อแล้ว งั้นเราพักผ่อนกันเถอะ จริงสิ ตอนนี้ถึงเวลาเคอร์ฟิวแล้วหรือยัง?”

อินหรูหลิ่งเรียกพ่อบ้านที่อยู่หน้าหอเขียวเข้ามาถาม พอได้ความก็พบว่าถึงเวลาเคอร์ฟิวแล้วจริง ๆ