เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 102 ของข้า อย่างไรก็เป็นของข้า ไม่มีทางหนีพ้น!
องค์ชายสองและองค์รัชทายาทกำลังรับมือกับสวี่เสวียนจงอย่างหวาดหวั่น ความรู้สึกที่มีต่อเสด็จพ่อผู้นี้ในใจนั้น เต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่จะถูกบงการ
ตั้งแต่เล็กจนโต ไม่ว่าจะทำอะไรก็หนีไม่พ้นการควบคุมของเขา เขาคือท้องฟ้าเหนือหัวของพวกเขา ทุกอย่างต้องเป็นไปตามประสงค์ของเขา
“จริงสิ ช่วงนี้พวกเจ้าทำอะไรกันอยู่?”
ในขณะที่องค์ชายสองและองค์รัชทายาทกำลังรอปลาเผาจานใหม่ สวี่เสวียนจงที่กำลังทานอาหารอยู่ก็วางตะเกียบลงแล้วเอ่ยถามขึ้นมาทันที
นี่หมายความว่าอย่างไร?
องค์รัชทายาทและองค์ชายสองรีบทบทวนสิ่งที่ทำในช่วงนี้ในหัวอย่างรวดเร็ว เมื่อมั่นใจว่าตนไม่ได้ทำอะไรผิดพลาด จึงค่อยถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
แต่พวกเขาก็ยังคงระมัดระวังตัว องค์รัชทายาทเอ่ยขึ้นก่อน “ลูกไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษ เพียงแค่ทบทวนการบ้านที่ราชครูทิ้งไว้ และเข้าเฝ้าเสด็จแม่เช้าเย็น หลังจากนั้นก็ไม่ได้ทำอะไรอีก”
สวี่เสวียนจงฟังแล้วพยักหน้าโดยไม่ได้พูดอะไร องค์ชายสองจึงใช้เหตุผลคล้าย ๆ กันตอบกลับไป
หลังจากทั้งสองพูดจบ สวี่เสวียนจงกลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ราวกับว่าเมื่อครู่เป็นเพียงการถามไถ่ไปตามเรื่อง