Chapter 0086

ตอนที่ 86 กินของก็ต้องยืนกินให้ข้าด้วย ข้าไม่ได้รับความเป็นธรรม!

“เปี๋ยหลี เธอจะออกจากซีหนิงงั้นหรือ?”

ซ่งเปิ่นเสียนทำหน้าตกใจ เหตุใดเพียงแค่คืนเดียว จวินเปี๋ยหลีถึงได้ตัดสินใจเช่นนี้

“ในเมื่อท่านบัณฑิตคงไม่กลับมาแล้ว ผมก็ไม่จำเป็นต้องรอท่านอยู่ที่นี่อีก สู้ไปท่องสี่สมุทร เผื่อว่าจะได้พบท่านอีกครั้ง”

“แต่ว่า……”

ซ่งเปิ่นเสียนแทบจะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก วันนั้นหลังจากซ่งเปิ่นเสียนรับรู้ว่าจวินเปี๋ยหลีกลายเป็นยอดปรมาจารย์ขั้นสอง ก็รู้สึกทั้งประหลาดใจและสับสน

คิดดูสิ ตัวเขาซ่งเปิ่นเสียนอายุห้าสิบกว่าปีถึงได้เป็นยอดปรมาจารย์ฮว่าจิ้น ใช้เวลาเปล่าประโยชน์ไปสิบกว่าปีถึงจะเพิ่งแตะขอบเขตพลังตันจิ้งขั้นสองได้ แต่น่าเสียดายที่ไม่อาจก้าวข้ามเข้าไปได้เสียที

ทว่าจวินเปี๋ยหลีอายุยังไม่ถึงสามสิบปี กลับกลายเป็นยอดปรมาจารย์ขั้นสองไปแล้ว หากข่าวนี้แพร่ออกไป เกรงว่ายุทธภพใต้หล้าคงต้องสั่นสะเทือน

นี่คือเหตุผลที่ซ่งเปิ่นเสียนยังคงอยู่ที่ซีหนิงหลังจากเหลียงฝานจากไป หากจวินเปี๋ยหลีกลายเป็นยอดปรมาจารย์พลังสังหารขั้นสาม เป็นไปได้หรือไม่ที่จะให้เขาไปที่นิกายกระบี่เพื่อช่วยผางถิงเหวินกลับมา?

ทว่าเรื่องเหล่านี้เขาไม่ได้พูดออกมา เพราะตราบใดที่จวินเปี๋ยหลียังไม่เป็นยอดปรมาจารย์ขั้นสาม ทุกอย่างก็ยังเป็นเรื่องไม่แน่นอน