กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 76 แม่ถามว่าทำไมถึงคุกเข่าดู? เพราะคุณชายเหลียงนั่นไง!
หุบเขาเมฆารกร้างตะวันตก
วันนี้เหอเล่อได้รับผลลัพธ์ที่ต้องการแล้ว ในที่สุดเขาก็ถอนหายใจออกมาได้อย่างเต็มปอด เฉินเทียนเทียนตกลงที่จะปล่อยตัวเขากลับไปแล้ว เนื่องจากอาการของฉือซูเนี่ยนเริ่มคงที่
“ท่านแพทย์ศักดิ์สิทธิ์ ครั้งนี้ขอบคุณท่านมากที่ลงมือรักษาเนี่ยนเอ๋อร์ แต่การจะส่งท่านออกไปนั้น คงต้องให้ท่านลำบากสักหน่อย”
“ไม่ต้องพูดมาก ยิ่งรู้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งปลอดภัย ท่านทำเหมือนคราวที่แล้วเถอะ ปิดกั้นการรับรู้ของฉัน แล้วค่อยส่งฉันออกไป!”
เหอเล่อรู้กฎของยุทธภพดีอยู่แล้ว หากนิกายบัวขาวไม่ทำเช่นนี้ เขากลับจะรู้สึกกังวลเสียเอง เพราะนิกายบัวขาวจะวางใจปล่อยคนที่รู้ที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของตนออกไปได้อย่างไร ในเมื่อที่นี่คือรังหลักของนิกายบัวขาว
การที่เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเส้นทางที่นี่เลยต่างหาก คือหลักประกันความปลอดภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับตัวเขา หากไม่ใช่เพราะเฉินเทียนเทียนกังวลว่าอาการบาดเจ็บของฉือซูเนี่ยนจะกำเริบในภายหลัง เกรงว่าเขาคงไม่มีทางจากไปได้ง่ายดายเช่นนี้
เพราะมีเพียงการมีเขาอยู่ เฉินเทียนเทียนถึงจะวางใจได้ เช่นนี้ต่อให้อาการของฉือซูเนี่ยนกำเริบขึ้นมา ก็ยังสามารถเชิญเหอเล่อมาทำการรักษาต่อให้เธอได้
ฉี่เฉากล่าวขออภัยเหอเล่อคำหนึ่ง ก่อนจะลงมือในทันที ปิดกั้นการรับรู้ทั้งหมดของเขา จากนั้นฉี่เฉาจึงพยักหน้าให้เฉินเทียนเทียน เตรียมตัวคุมตัวเหอเล่อออกไปด้วยตนเอง