Chapter 0063

ตอนที่ 63 ข้าแค่เขียนอักษร เหตุใดเจ้าถึงคุกเข่าลงไปเล่า!?

หร่านอี้ปรากฏตัวที่หน้าโรงเตี๊ยมบะหมี่ของเฒ่าโจวตรงเวลาทุกวันตลอดหลายวันที่ผ่านมา เพื่อรอคอยการปรากฏตัวของจวินเปี๋ยหลี จากนั้นเขาก็จะทำพฤติกรรมการกราบอาจารย์ซ้ำเดิม แม้ว่าการกราบอาจารย์ทุกครั้งจะล้มเหลวก็ตาม

ผู้คนโดยรอบต่างมองเขาด้วยสายตาหยอกล้อ แต่เขากลับไม่ใส่ใจเลย วันนี้เป็นความล้มเหลวครั้งที่หกแล้ว แต่จวินเปี๋ยหลีพูดกับเขาเพิ่มขึ้นอีกสามคำ นี่ถือเป็นความก้าวหน้า

เฒ่าโจวคนนี้มีมุมมองในการใช้ชีวิตในแบบของตนเอง สำหรับคนที่มีสถานะอย่างหร่านอี้แต่ยังสามารถวางสถานะของตนลงได้ สิ่งที่ขาดไปสู่ความสำเร็จก็มีเพียงแค่โอกาสเท่านั้น

ดังนั้นแม้แต่หร่านอี้เองก็ยังไม่สังเกตเห็นว่า ทุกครั้งเฒ่าโจวได้เว้นที่นั่งไว้ให้เขาเสมอ มิเช่นนั้นเขาจะสามารถรักษาระยะห่างที่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากจวินเปี๋ยหลีได้พอดีทุกครั้งที่อีกฝ่ายมาเอาบะหมี่ได้อย่างไร

ส่วนเหล่าจอมยุทธ์หนุ่มสาวในยุทธภพที่ยังคงปักหลักอยู่ในซีหนิงนั้น ต่างได้รับอนุญาตจากทางบ้านแล้ว จึงไม่ได้เตรียมตัวกลับบ้านเพราะใกล้ถึงวันปีใหม่ ในทางกลับกันพวกเขากลับเตรียมตัวที่จะพำนักอยู่ในซีหนิงต่อยาว ๆ เพราะท่านบัณฑิตผู้นั้นยังคงอาศัยอยู่ที่ซีหนิง

ทว่าซุนกานได้กล่าวลาเหลียงฝานและจากไปเมื่อสองวันก่อน เนื่องจากใกล้สิ้นปีแล้ว กองทัพปราบปรามยังมีภารกิจอีกมากมายที่ต้องจัดการ เขาไม่สามารถรั้งรอเวลาต่อไปได้อีก จำเป็นต้องรีบกลับไป