กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 39 การจากลาและความสงบ
ชีวิตของเหลียงฝานกลับมาสุขสบายอีกครั้ง สุราผลไม้กลับมาวางจำหน่ายตามปกติ ชีวิตช่วงนี้ช่างสุขสมบูรณ์ยิ่งนัก
เสี่ยวไป๋เองก็ดูเพลิดเพลินไม่น้อย ช่วงบ่ายยังกังวลว่าชีวิตสุนัขของมันจะยากลำบาก แต่ตอนนี้เมื่อได้ดื่มสุราผลไม้ มันก็กลับมามั่นใจอีกครั้งว่าเจ้านายยังคงรักมันอยู่
จวินเปี๋ยหลี่น่ะหรือ เขาเป็นสุนัขตัวไหนกัน!?
จวินเปี๋ยหลี่ยืนอยู่อย่างสงบเสงี่ยมข้างกายเหลียงฝาน “ท่านอาจารย์ ขอบคุณที่ดูแลผมตลอดหลายวันที่ผ่านมา ตอนนี้ผมคงต้องขอตัวลาแล้วครับ”
“ทำไมล่ะ ตัดสินใจจะไปล้างแค้นนิกายบัวขาวแล้วหรือ?”
“ครับ ผมคิดทบทวนดูแล้ว ชาตินี้หากไม่สืบหาความจริงที่นิกายบัวขาวใส่ร้ายผมให้กระจ่าง ใจผมคงไม่สงบ ทุกครั้งที่นอนหลับผมมักฝันเห็นผู้อาวุโสชิวจ้องมองผมด้วยความแค้นเคือง ดังนั้นหากยังไม่รู้ความจริงวันหนึ่ง ผมก็จะไม่มีวันเลิกรากับนิกายบัวขาวเด็ดขาด”
ชีวิตของจวินเปี๋ยหลี่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง สำนักในอดีตกลายเป็นเพียงเรื่องราวที่ผ่านไป และต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดนี้ก็คือนิกายบัวขาว เขาต้องให้นิกายบัวขาวชดใช้
“ฟังดูดีนะ แต่คุณรู้ความเคลื่อนไหวของนิกายบัวขาวหรือเปล่า?”
เหลียงฝานมองจวินเปี๋ยหลี่แวบหนึ่งด้วยสายตาพินิจพิเคราะห์ จวินเปี๋ยหลี่อดไม่ได้ที่จะชะงักไป ก่อนจะทำได้เพียงยิ้มขมขื่น