กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 37 ชีวิตสุนัขช่างยากลำบาก
ตำลึงเงิน 200 ตำลึงอยู่ในมืออย่างราบรื่น เหลียงฝานอารมณ์ดีอย่างยิ่ง ระหว่างทางกลับบ้านเขารู้สึกตัวเบาหวิวราวกับจะลอยได้
ซุนกานและพวกถือว่ารู้ความไม่น้อย ไม่เสียแรงที่คราวก่อนเขาช่วยจัดการปัญหาใหญ่เรื่องระเบิดอสนีให้
เพราะคราวนี้ซุนกานและพวกจ่ายเงินให้อย่างรวดเร็ว ทั้งยังไม่พูดจาไร้สาระกับเขา ทำให้เหลียงฝานอารมณ์ดีมาก มองดูพวกเขาก็รู้สึกขัดตาน้อยลงไปเยอะ
“ท่านบัณฑิต จัดการธุระเสร็จแล้วหรือ”
เฒ่าโจวที่รออยู่หน้าจวนรับรองมีท่าทีร้อนรนใจไม่น้อย รอจนกระวนกระวาย เดินวนไปวนมา จนกระทั่งเห็นเหลียงฝานเดินออกมาจากจวน หัวใจที่แขวนอยู่จึงค่อยวางลงได้สนิท
“เฒ่าโจว คุณจะตื่นเต้นไปทำไม เหงื่อออกเต็มหน้าผากแล้ว ผมแค่มาพูดธุระเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ต้องตื่นเต้นจริง ๆ ไปเถอะ เรากลับกันเถอะ”
เมื่อเหลียงฝานและเฒ่าโจวกลับถึงร้านบะหมี่ เหลียงฝานนั่งได้ไม่นานก็ขอตัวลา เฒ่าโจวยืนอยู่ที่หน้าประตูมองดูเหลียงฝานจากไป นานครู่ใหญ่กว่าจะดึงสติกลับมาได้
“ฉันถามหน่อยเถอะเจ้าของร้าน คุณเป็นอะไรไป”
เห็นเฒ่าโจวมีท่าทางใจลอยไร้วิญญาณ ภรรยาของเฒ่าโจวอดไม่ได้ที่จะตบลงบนไหล่ของเขาเบา ๆ