เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 34 การจัดการผลกระทบ
กว่าจวินเปี๋ยหลีจะทำความสะอาดห้องจนสะอาดหมดจดก็ผ่านไปครึ่งชั่วยามแล้ว ตอนที่เขากลับมายังหยิบแป้งหอมจากหออี๋ชุนมาโปรยไว้ในห้องอย่างใส่ใจ เพื่อกลบกลิ่นคาวเลือด
“ทำได้ดีมาก ฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว ฉันคงไม่รั้งเธอไว้กินข้าวหรอก เธอไปได้แล้ว”
เหลียงฝานเห็นห้องที่ดูใหม่เอี่ยมก็พอใจเป็นอย่างยิ่ง เมื่อพิจารณาจากการแสดงของจวินเปี๋ยหลีในคืนนี้ เขาจึงไม่บ่นเรื่องที่การแสดงของจวินเปี๋ยหลีในวันนี้ไม่สมกับตำแหน่งพระเอก
ดูตัวเองสิ ช่างใจกว้างเหลือเกิน ลงทุนลงแรงไปตั้งมากมาย ละครก็ไม่สมบูรณ์แบบ แถมยังปล่อยให้พระเอกจากไปอย่างปลอดภัย ตัวเขาช่างใจดีเหลือเกิน
“หา?”
จวินเปี๋ยหลีงุนงงเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าเห็นเขาแสดงได้ดีแล้วควรจะชวนเขากินข้าวหรอกหรือ?
เห็นการกระทำที่คาดเดาไม่ได้ของเหลียงฝาน จวินเปี๋ยหลีก็ทำตัวไม่ถูกเช่นกัน แม้จวินเปี๋ยหลีจะไม่เข้าใจเจตนาของเหลียงฝาน แต่ก็ยังยิ้มขมขื่นแล้วส่ายหน้า “ท่านบัณฑิต ผมจะยังมีที่ไหนให้ไปได้อีก มหาสงครามเพิ่งสงบ โรงเตี๊ยมคงไม่มีที่ไหนเปิดให้พักค้างคืนหรอกครับ
สู้ให้ผมอาศัยนอนค้างคืนที่ลานบ้านท่านสักคืนเถอะ ก่อนหน้านี้ผมก็เคยพักที่ลานบ้านท่านอยู่หลายวันไม่ใช่หรือครับ ทำเหมือนตอนนั้นก็พอแล้ว”