กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 7 ฟังนิทาน
เสี่ยวไป๋เคลื่อนตัวอย่างแผ่วเบาไปข้างโต๊ะหิน แลบลิ้นออกมาแล้วหันไปมองเหลียงฝานแวบหนึ่ง ก่อนจะมองถ้วยจันทรา
มันยืนอยู่ครู่หนึ่ง หมุนหัวไปมาสองสามรอบ สุดท้ายเสี่ยวไป๋ก็มองถ้วยจันทราด้วยความอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะถอยกลับไปที่ข้างบ่อน้ำ เหลียงฝานลืมตาขึ้นเล็กน้อยมองดูเสี่ยวไป๋ที่ล้มตัวลงนอนข้างบ่อน้ำ ก็น่าสนใจดีเหมือนกัน
อันที่จริงไม่ใช่เพราะเสี่ยวไป๋ฉลาดปราดเปรื่องอะไร เพียงเพราะเหลียงฝานยังไม่ได้เอ่ยปาก มันจึงไม่กล้าเลียถ้วยจันทราเท่านั้น
เหลียงฝานครุ่นคิด ปีศาจจิ้งจอกบอกว่าสุราผลไม้ในถ้วยจันทรามีประโยชน์ต่อการบำเพ็ญ แต่ไม่รู้ว่าจะมีผลกับเสี่ยวไป๋หรือไม่ เมื่อคิดได้ดังนั้น เหลียงฝานก็นึกสนุกขึ้นมาทันที
เหลียงฝานไม่รู้ว่าควรเทให้เสี่ยวไป๋เท่าใดถึงจะเหมาะสม จึงหยิบชามใบหนึ่งมาเทสุราลงไปเพียงก้นชาม แล้ววางไว้ตรงหน้าเสี่ยวไป๋
เสี่ยวไป๋ลุกขึ้นยืนหางส่ายดิก “ฟืดฟาด” ทันที สุราผลไม้นี้มีแรงดึงดูดต่อมันมหาศาลเหลือเกิน หากไม่ใช่เพราะเหลียงฝานอยู่ข้าง ๆ มันคงพุ่งเข้าใส่ไปนานแล้ว
“ไม่นึกเลยว่าแกเองก็เป็นนักดื่มเหมือนกัน”
เหลียงฝานอดหัวเราะออกมาไม่ได้ เสี่ยวไป๋เองก็ทนไม่ไหวที่จะดื่มสุราผลไม้มานานแล้ว มันพลิกตัวแล้วเอาหัวสุนัขทั้งหัวจุ่มลงไปในชาม ใช้ลิ้นเลียหนึ่งที