กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 ป่วยหนัก
ซ่งจือเวยนอนซมอย่างสะลึมสะลือ รู้สึกไม่สบายตัวไปหมด แต่กลับไม่มีแรงแม้แต่จะเปล่งเสียงออกมา
ช่วงที่พอมีสติ เธอก็เอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด ก่อนจะจมดิ่งสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง
เธอไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองกำลังป่วยหนัก
เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ซ่งจือเวยก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องก่ออิฐแห่งหนึ่ง พอเห็นสภาพแวดล้อมที่คุ้นตา เธอก็ชะงักไป นี่มันเหมือนบ้านพักของผู้กองเกาที่เธอเคยมาขออาศัยอยู่คราวก่อนเลยไม่ใช่เหรอ
ยังไม่ทันได้มองสำรวจให้ถี่ถ้วน เสียงทุ้มคุ้นหูก็ดังขึ้นข้างกาย "ตื่นแล้วเหรอ รู้สึกไม่สบายตรงไหนบ้างไหม"