กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 71 เย็บได้สิ
ซ่งจือเวยไม่กล้ากวาดตามองสำรวจมากนัก เธอหันกลับมาเอ่ยขอบคุณผู้กองเกาที่ยืนอยู่ด้านหลัง
"ผู้กองเกา คืนนี้รบกวนพวกคุณแย่เลย ถ้าไม่ได้เจอพวกคุณเข้า ฉันคงเอาชีวิตไม่รอดบนเขาแน่"
"โรงป่าไม้ของพวกคุณตัดไม้กันที่เขาตงซานไม่ใช่เหรอ ทำไมคุณถึงมาโผล่ที่เขาซีซานคนเดียวได้"
ซ่งจือเวยจึงเล่าสาเหตุที่พลัดหลงกับคนของโรงป่าไม้ให้ฟังคร่าวๆ พอพูดจบ เธอก็เห็นคิ้วของผู้กองเกาขมวดมุ่นยิ่งกว่าเดิม
"คุณสะเพร่าแบบนี้ตลอดเลยหรือไง"
ซ่งจือเวยชะงักไปครู่หนึ่งก่อนตอบ "ตอนนั้นหิมะตกหนัก ลมก็แรง ทุกคนอยู่ห่างกันไม่เท่าไหร่ ฉันก็ไม่คิดว่าจะพลัดหลงกันได้"