กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 ขี้โม้
ซ่งชิงจื่อเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของพ่อก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างระมัดระวัง แต่แม่กลับคว้าแขนเธอไว้ไม่ยอมปล่อย ซ่งชิงจื่อรู้ดีว่าแม่เองก็แอบเกรงใจพ่ออยู่เหมือนกัน เพราะบทสนทนาระหว่างป้าหวังกับพ่อหน้าประตูเมื่อครู่ พวกเธอในห้องได้ยินกันหมดทุกคำ
"เรื่องวันนี้โทษแม่ไม่ได้จริงๆ นะคะพ่อ แม่แค่อยากปกป้องหนู"
พูดจบ ซ่งชิงจื่อก็หันแก้มขวาให้พ่อดู บนนั้นยังคงมีรอยฝ่ามือประทับอยู่ชัดเจน
ซ่งจี้เหลียงเห็นภาพนั้นแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ยังคงเร่งให้ลูกสาวออกไป "พ่อมีเรื่องจะคุยกับแม่ตามลำพัง แกออกไปก่อนเถอะ"
ซ่งชิงจื่อไม่กล้าอยู่ต่อ จำต้องเดินออกจากห้องไป