กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 ปาใส่หน้า
ซ่งจี้เหลียงเองก็จนปัญญา ไม่รู้จะสรรหาคำพูดไหนมาคุยกับลูกสาวคนเล็กอีก
เขาสอนหนังสืออบรมผู้คนมาทั้งชีวิต
มีหลักการเหตุผลมากมายนับไม่ถ้วน แต่ในวินาทีนี้ กลับหาคำพูดดีๆ สักประโยคไม่ได้เลย
ซ่งจือเวยไม่รอให้พวกเขาพูดอะไรต่อ เธอลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยขึ้น "ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้ว หนูขอตัวเข้าห้องก่อนนะคะ"
พูดจบ เธอเดินไปได้สองก้าวก็หยุดชะงัก หันกลับมาถาม "แม่คะ ในบ้านยังมีอะไรเหลือให้กินบ้างไหมคะ ถ้ามีหนูจะได้หาอะไรรองท้องสักหน่อย"
หวังฮุ่ยอ้าปากค้างพูดไม่ออก
ซ่งจือเวยเห็นแม่ไม่ตอบ จึงเดินตรงเข้าไปในครัวด้วยตัวเอง แต่พอเปิดตู้กับข้าวดู ก็พบว่าข้างในว่างเปล่าไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย