กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 ความลำเอียงที่เห็นได้เต็มตา
เสียงของเนี่ยเซิงดังกังวานตามประสาเด็กหนุ่มวัยกำลังโต
ดังนั้นต่อให้มีประตูขวางกั้น ซ่งชิงจื่อที่อยู่ในห้องนอนก็ยังได้ยินชัดเจนทุกถ้อยคำ
เธอชะงักเท้าที่กำลังสวมรองเท้า ยืนนิ่งอยู่กับที่ ก่อนจะหันขวับไปมองซ่งจือเวยที่นอนหันหลังให้อยู่บนเตียง แววตาฉายประกายวาวโรจน์
เพราะแบบนี้ไง เธอถึงได้เกลียดซ่งจือเวยนักหนา
เธอไม่เข้าใจเลยสักนิด ทำไมพวกทายาทนายทหารระดับสูงในบ้านพักครอบครัวทหารถึงได้คอยดูแลเอาใจใส่ซ่งจือเวยนัก ทั้งที่พวกเขาก็เติบโตมาด้วยกันแท้ๆ แต่กลับทำตัวเย็นชาใส่เธอเสมอ
ทางด้านหวังฮุ่ยที่อยู่ในห้องรับแขก รอยยิ้มพลันหุบลงทันตา