กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 ที่พึ่งที่คิดไปเอง
วินาทีที่กดโทรออก ใจของหลี่เจี้ยนหมินก็เต้นไม่เป็นส่ำ เขาไม่แน่ใจนักว่าจะโทรติดไหม เพราะเบอร์นี้เขาแอบจำมาจากตอนที่แม่โทรหาพี่ชายตลอดหลายปีที่ผ่านมา
เสียงสัญญาณดังขึ้นสองครั้ง ปลายสายก็กดรับ เสียงทุ้มนิ่งและเย็นชาดังลอดมาเพียงสั้นๆ "สวัสดีครับ"
แม้จะเป็นคำทักทายสั้นๆ แค่คำเดียว แต่หลี่เจี้ยนหมินก็จำได้ทันทีว่าเป็นเสียงพี่ชาย เขาดีใจจนนั่งตัวตรง "พี่ครับ ผมเอง หลี่เจี้ยนหมิน"
"พี่ครับ ผมไม่ได้เจอพี่ตั้งหลายปี ในที่สุดผมก็ติดต่อพี่ได้..."