กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 207 เขากินข้าวนิ่มก็เต็มใจของเขา
เฮ่อหลานหมิงจูส่ายหน้า “ไม่มีอะไร แค่ขนลุกวาบขึ้นมาเฉย ๆ รู้สึกเหมือนมีคนนึกถึงข้าอยู่”
……
ทางฝั่งเซี่ยหานเซิงที่อยู่ไกลถึงเมืองหลวง พอนึกถึงภรรยาตัวเองจนพอใจแล้ว ก็สั่งให้คนยกน้ำมาเพิ่มอีกถังแล้วอาบน้ำอีกรอบ เขาเป็นคนกลัวสกปรก รักความสะอาด
ที่เขาไม่รู้ก็คือ แขกที่ตามเขามารอนานจนจะหลับแล้ว ลู่ปิ่งจางเร่งพ่อบ้านตาบอดไปหลายรอบอย่างหงุดหงิด “ท่านฉ่างกงของพวกเจ้ากำลังทำอะไรอยู่? อาบน้ำอะไรนานขนาดนั้น? ผู้หญิงยังเร็วกว่าเขาเลย”
พ่อบ้านตาบอดจ้องด้วยดวงตาดำสนิทสองข้าง สีหน้าเรียบเฉย “ท่านลองกินขนมรองท้องไปก่อนไหมขอรับ”