กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 ไม่ลงแรงก็อย่าหวังผล
สองร้านนี้ปกติกัดกันไม่เลิก ถ้าเป็นแต่ก่อน หลงจู๊หลี่ต้องพูดจาเสียดสีเขาสักสองสามคำแน่ ๆ
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว พวกเขามีศัตรูร่วมกัน อย่างที่ว่าไว้ ศัตรูของศัตรูก็คือเพื่อน
อีกอย่าง คำพูดของหลงจู๊อี้ก็ไม่ใช่......ไม่มีเหตุผลเสียเลย
อะไร ๆ ก็ต้องลองสักตั้ง ยังไงพวกเขาก็ไม่ขาดเงินแค่นี้
ของจะแพงสักแค่ไหน ในสายตาของพ่อค้าหลายคนแบบนี้ เจ้าออกหน่อย ข้าออกหน่อย พอนับจริง ๆ แต่ละคนก็ออกไม่มาก
......
“เครื่องกระเบื้อง ภาพวาดอักษรพู่กัน กระบี่......มีครบทุกอย่างเลย” เซี่ยหานเซิงพลิกดูของขวัญกองมหึมาที่คนหอบมาส่งถึงที่