กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 ของส่งถึงบ้าน ไม่รับก็โง่แล้ว
รถม้าแล่นไป ในห้องโดยสารปูพรมกำมะหยี่หนาไว้ โต๊ะเล็กก็ยังวางน้ำชากับของกินไว้ ที่ดื่มคือชาจินจวินเหมย ที่กินคือชูครีมขนมที่ยังไม่เปิดขาย
เฮ่อหลานหมิงจูจิบชาจินจวินเหมยคำหนึ่ง ในหัวมีแต่เรื่องค้าขาย ผู้หญิงสามคนกับพ่ออีกคนถูกนางโยนไว้ข้างหลัง จะอดตายกันได้ยังไง ก่อนเซี่ยหานเซิงออกเดินทางนางยังยัดเงินห้าพันตำลึงใส่กระเป๋าเสื้อให้เขาเลย เขาบอกว่าไปกลับครึ่งเดือน ห้าพันตำลึงก็เหลือเฟือแล้ว
“ปัง!” รถม้าถูกอะไรบางอย่างที่ไม่มีใครรู้จักชน น้ำชาบนโต๊ะหก เฮ่อหลานหมิงจูรีบจับเก้าอี้ไว้ ปิ่นปักผมกุหลาบเลื้อยแก้วบนหัวสั่นไหวอย่างแรง
เฮ่อหลานหมิงจูขมวดคิ้ว ถามเสียงดัง “เป็นอะไรไป?”