เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 263 เจ้าอยากได้ราชันกู่หรือไม่?
เมื่อเห็นกู่กลืนใจหลุดออกจากร่างของหลานซินแล้ว หลานโม่ก็เดินเข้ามา เอ่ยด้วยสีหน้าตื่นเต้นยิ่งนักว่า “อาหยา เจ้าเก่งกาจเกินไปแล้ว!
ต้องขอบคุณเจ้าแท้ ๆ ต่อไปแม่ก็จะไม่ต้องสะลึมสะลือเลอะเลือนอีกแล้ว”
หลานทิงรู้สึกกังขาต่อน้องสาวผู้นี้ที่พบหน้าก็ไม่มีความขุ่นเคืองรังเกียจตนเองแม้แต่น้อย
เหตุใดนางจึงกระตือรือร้นได้ถึงเพียงนี้ หรือว่านางจะไม่ถือสาการมีตัวตนอยู่ของตนเองเลยจริง ๆ รึ?
ลองถามใจตัวเองดู หากเป็นตัวนางย่อมทำไม่ได้แน่
หรือว่า จะเป็นนางเองที่ใจแคบจริง ๆ?
หลานทิงลังเล จึงไม่ได้ตอบรับนางอย่างกระตือรือร้นจนเกินไป
คนที่อยู่นอกสถานการณ์ที่สุดในที่นี้ ย่อมเป็นหลานเฟิง
เขาหันหน้าไปมองหลานเทียนที่กำลังพองแก้มซาลาเปาเบิกตากลมโต แล้วก็หันกลับไปมองหลานทิงที่นั่งอยู่ข้างเตียง