กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 259 ช่วยไม่ได้ ก็น่ารักเกินไปนี่นา
“พี่ลี่ลี่! พี่ลี่ลี่!! เจ้ารีบเช็ดเร็วเข้า น้ำลายของเจ้าไหลออกมาแล้ว!”
หลานเฟิงยัดผ้าเช็ดหน้าของตนใส่มือของหลงลี่ลี่ด้วยความร้อนรน
หลงลี่ลี่ได้สติตลับคืนมา พลางรู้สึกขัดเขินอยู่บ้าง
นางรับผ้าเช็ดหน้ามาซับ ๆ ที่มุมปากของตน จากนั้นก็ก้าวย่างอย่างฉับไวเดินเข้าไปในลานบ้าน
“แม่อาฟาง นี่เป็นญาติของบ้านพวกเจ้าหรือ? ไอหยา เหตุใดล้วนหน้าตาหล่อเหลาปานนี้เล่า?”
นางเอ่ยไปพลาง พลางกวาดสายตามองหาชายหนุ่มที่ถูกตาต้องใจที่สุดอย่างกระตือรือร้นและกล้าได้กล้าเสีย
คนที่สวมชุดสีดำผู้นั้น ย่อมดูดีที่สุดอย่างไร้ข้อกังขา
ทว่าน่าเสียดายยิ่งนัก เขาเอาแต่มองเด็กสองคนนั้นตลอดเวลา อีกทั้งเด็กสองคนนั้นยังเรียกเขาว่า “อาปา”
เป็นคนมีเจ้าของเสียแล้ว นางผิดหวังเป็นที่สุด