ตอนที่ 240 ผายลมที่ไม่เหมือนเดิม

ตอนที่ 240 ผายลมที่ไม่เหมือนเดิม

ชายผู้นั้นเบิกตากว้างจนแทบฉีกขาด ยกเท้าขึ้นหมายจะเตะหลานเหย่ให้กระเด็น

ทว่ากลับเห็นเด็กน้อยที่เมื่อครู่ยังดูเหมือนเด็กทั่วไป มีความคล่องแคล่วว่องไวผิดมนุษย์มนา

ชายคนนั้นยังไม่ทันบังเกิดโทสะที่เตะไม่โดนคน ที่ดวงตาก็พลันแล่นริ้วด้วยความเจ็บปวดรุนแรงขึ้นมาอีกระลอก

ยื่นมือขึ้นไปคลำดูกลับเป็นสัมผัสที่แข็งโป๊ก ดวงตาเพียงข้างเดียวที่เหลืออยู่เหลือบไปเห็นคราบโลหิตบนมือตน

“อ๊าก! ตาของข้า!”

เสียงคำรามแหบพร่าดังก้องขอบฟ้าทำเอานกบนต้นไม้ตกใจบินหนีเตลิด

แม่หนูน้อยเทียนเทียนที่ถือหนังสติ๊กอยู่ตกใจจนก้อนเนื้ออ้วนกลมสั่นสะท้าน ตะโกนลั่นอย่างอารมณ์เสีย “ร้องอยู่ได้ ร้องหาอะไรกัน วาสนาถูกเจ้าร้องจนหายหมดแล้ว!”