กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 232 กบฏชิงวัง
ในที่สุดขอบตาของฉีเช่อก็ร้อนผ่าวขึ้นมา ในใจบังเกิดความปวดแปลบแล่นพล่านขึ้นมาอย่างหนาแน่นยั้วเยี้ย
ยามหลับตาลง คล้ายแลเห็นภาพในอดีตที่ลูกชายคนนี้ยังหัดพูดจาอ้อแอ้ เขย่งปลายเท้า แล้วเดินโซซัดโซเซตรงเข้ามาหาเขา
“เสด็จพ่อ เสด็จพ่อ……”
นั่นเป็นครั้งแรกที่อีกฝ่ายเอ่ยปากเรียกคน
และนั่นก็เป็นช่วงเวลาที่ความรู้สึกระหว่างเขากับเต๋อเฟยแนบแน่นที่สุดเช่นกัน
เขาไม่เคยนึกเสียใจภายหลังต่อการตัดสินใจเลือกของตนเอง ทว่ายามนี้เมื่อได้เห็นลูกชายคนนี้เดินมาถึงจุดนี้ ในใจเขามิใช่ว่าจะไม่เจ็บปวดทรมาน
ทว่าจุดจบของพวกเขา บางทีอาจถูกลิขิตเอาไว้แต่แรกแล้ว
ตั้งแต่เนิ่น ๆ ยามที่เขาได้อยู่ชิดใกล้คลุกคลีกับเต๋อเฟย แล้วพบว่าความเย่อหยิ่งทระนงและความบริสุทธิ์เหนือโลกีย์ของนางล้วนเป็นเพียงเปลือกนอกอันฉาบฉวย
และในยามที่เขาได้อยู่ร่วมกันในชีวิตประจำวันกับฉางอิ๋ง แล้วค่อย ๆ หวั่นไหวมีใจให้นาง