กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 229 พวกเขาบอกว่าฮองเฮากินคน
กั๋วกงเฉินก็หลับตาลงอย่างแรง รู้สึกว่าหลานชายผู้นี้ของตนช่างไร้ประโยชน์จนใช้การไม่ได้จริง ๆ
รู้อย่างนี้ว่าเขาจะก่อเรื่องต้องห้ามมากมายต่อหน้าธารกำนัล ไฉนเลยจะต้องตามใจให้เขาออกมาด้วยเล่า
ตนจัดการทุกเรื่องให้จบสิ้นเสียก็หมดเรื่องแล้ว
“เหลียนเอ๋อร์ เจ้า—”
“ท่านน้าชาย อย่าได้เข้ามาก้าวก่ายเรื่องของข้า”
ใบหน้าของกั๋วกงเฉินพลันดำคล้ำ
ไม่ใช่ยามที่ต้องพึ่งพาเขาเหมือนแต่ก่อนแล้วสินะ
ปากก็ “ท่านน้าชาย” อย่างนั้น “ท่านน้าชาย” อย่างนี้
ทว่ายามนี้ เพียงก้าวขึ้นสู่โถงไท่เก๊ก ก็บอกไม่ให้ตนเข้ามาก้าวก่ายแล้วรึ