กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 207 ตลบหลัง
ในความมืดมิด ถังซื่อสุ่ยอุ้มหลานทิงมุ่งหน้าเดินตรงไปยังเรือนน้อยป่าไผ่ของเขา
หากเวลานี้มีคนสังเกตดูอย่างละเอียด ย่อมมองเห็นว่าฝีเท้าของเขามั่นคง เหยียบย่ำลงพื้นไร้สุ้มเสียง
ดูคล้ายความถี่ในการก้าวเดินไม่สูง ทว่าความเร็วในการเคลื่อนไหวกลับรวดเร็วยิ่งนัก
แต่ในยามนี้ หากเขาหันศีรษะกลับไปสังเกตดูให้ถี่ถ้วน ก็จะเห็นเงาร่างสายหนึ่งเป็นเหมือนกันกับเขา บนร่างถึงกับแบกคนไว้คนหนึ่งเช่นกัน
เรือนน้อยป่าไผ่
ถังซื่อสุ่ยเข้ามาในเรือน วางหลานทิงลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา
เขาจ้องมองใบหน้าที่แลดูเย้ายวนมีเสน่ห์เพราะฤทธิ์สุราบนเตียง ประกายในดวงตาไหวระริกมืดสว่างสลับกัน