กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 184 บทกวีเร่งเครื่องประดับ
ช่างบังเอิญยิ่งนัก อันอ๋องและฮั่วลิ่วมาถึงพร้อมกันพอดี
อันอ๋องมีอายุมากกว่าฮั่วลิ่วอยู่หลายปี บัดนี้ยังได้เกี่ยวดองเป็นพี่เขยน้องเขยกัน อันอ๋องจึงยกมือขึ้นกล่าวอย่างถ่อมตนว่า “ลิ่วหลางเชิญก่อนเถิด!”
ฮั่วลิ่วหลางยิ้มยิงฟันจนเห็นฟันซี่ใหญ่ หัวเราะแหะ ๆ อย่างซื่อบื้อ “ตกลง เช่นนั้นข้า—”
หร่วนซิงเย่าวัยสิบห้าปีที่อยู่ด้านข้างกระชากเขาไว้หมับ ก่อนจะส่งยิ้มประจบให้อันอ๋อง “ผู้น้อยเคารพผู้อาวุโส ขอเชิญองค์ชายอันอ๋องพ่ะย่ะค่ะ!”
ฮั่วลิ่วชะงักไปเล็กน้อย คิดเอาเองว่าพูดเสียงเบาแล้ว “เจ้าจะแสร้งเกรงใจอันใดเล่า? พี่เขยข้าบอกให้ข้าไปก่อนแล้วนี่”
ได้แต่งงานเป็นเรื่องเป็นราวของตนเองเช่นนี้ อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย มันชวนให้ตื่นเต้นพิลึกจริง ๆ เชียว!
หร่วนซิงเย่า “……”
บุรุษตระกูลหร่วนของพวกเขาโดนคำสาปอันใดเข้าหรืออย่างไร?