ตอนที่ 166 โทษได้แค่หญ้าป่าที่เย้ายวน

ตอนที่ 166 โทษได้แค่หญ้าป่าที่เย้ายวน

“ท่านแม่ทัพ... ยังคงเป็นบุรุษผู้เปี่ยมด้วยอารมณ์ความรู้สึกจริง ๆ”

“นั่นย่อมแน่นอน มิเช่นนั้น หลังจากได้พานพบกับภรรยาแล้ว ข้าคงมิผูกพันคะนึงหามาเนิ่นนานหลายปีเพียงนี้หรอก”

ฮั่วชิงเอ่ยอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ

สวรรค์เท่านั้นที่ทรงรู้ว่า เขาตามหานางมาเนิ่นนานเพียงใด

หลายปีมานี้ เพื่อตามหานาง เขาต้องทุ่มเทความยากลำบากและความคะนึงหาไปมากเท่าใด

ยามค่ำคืนดึกสงัดไร้เสียงผู้คน เขากลัวว่านางจะถูกชาวซยงหนูทรมาน ถึงขั้นหวาดกลัวจนต้องกอดผ้านวมหลั่งน้ำตา

ผลปรากฏว่า นางกลับหนีเตลิดไปตั้งนานแล้ว ซ้ำยังไปมีใจผูกพันกับบุรุษอื่นเสียอีก

หัวใจของฮั่วชิงตัดพ้อรันทดยิ่งนัก

หลานทิงพลันหวนนึกถึงตอนที่นางหนีออกจากด่านชายแดนพร้อมกับท่านพ่อในครานั้น ได้ยินผู้คนเล่าลือกันว่าคู่หมั้นของแม่ทัพพิทักษ์ทัพม้าถูกชาวซยงหนูจับตัวไป แม่ทัพพิทักษ์ทัพม้าจึงยกทัพไปกวาดล้างชนเผ่าซงหนูจนสิ้นซาก