ตอนที่ 152 สบายใจ ขัดหูขัดตา

ตอนที่ 152 สบายใจ ขัดหูขัดตา

หร่วนหลิวฟางกลอกตาขาวขึ้นบน จวนเจียนจะหมดสติไป

แม้ลูกชายคนที่สี่จะเป็นสายอนุ ทว่าจวนโหวหาได้อนุญาตให้อี๋เหนียงอบรมเลี้ยงดูลูกด้วยตนเองไม่

นางไม่กล้ามองคู่แฝดคู่นั้น ทั้งมิได้เลี้ยงดูด้วยตนเอง ล้วนเป็นแม่นมอบรมมารยาทคอยดูแลปรนนิบัติ

ทว่าเด็กอย่างเสี่ยวซื่อผู้นั้น ตั้งแต่เล็กก็ว่านอนสอนง่ายมีจิตเมตตา ทำสิ่งใดล้วนเชื่องช้า ทว่าเทียนเทียนล้วนจะมาคารวะที่นอกลานบ้านของนาง

เขาไม่ร้องไห้และไม่เอะอะโวยวาย ยิ่งไม่ชอบพูดจาหยอกล้อ เพียงโขกศีรษะอย่างว่าง่ายแล้วจากไป

เขาไม่เฉลียวฉลาดลื่นไหลเหมือนเสี่ยวซาน ทั้งไม่ชอบออดอ้อนเอาใจเหมือนเสี่ยวเอ้อร์ ยิ่งไม่ปราดเปรื่องโดดเด่นดังเช่นลูกชายคนโต

เขาคือคนที่ไร้ตัวตนที่สุดในบรรดาคุณชายแห่งจวนโหว