กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 135 เล่ห์กลชั่วร้ายล้วนเป็นเสือกระดาษ
ฝีมือขี่ม้ายิงธนูของเด็กน้อยหลานเหย่ก็นับว่าดียิ่งเช่นกัน ทว่าเขากลับมิได้มีความอยากในการล่าสัตว์มากถึงเพียงนั้น
ในเมื่อท่านแม่กับน้องสาวไปเข้าร่วมการล่าสัตว์แล้ว เขาก็ควรช่วยท่านแม่ดูแลแนวหลังให้เรียบร้อย
กวานเฟยหยางรู้สึกคันไม้คันมืออยู่บ้างจึงเอ่ยว่า “ไปเถอะ พวกเราก็เข้าไปวิ่งสักสองสามรอบดีหรือไม่”
หลานเหย่ส่ายหน้า “ไม่ ข้าไม่ไป”
“อ้าว เช่นนั้นข้า—”
“เจ้าก็ห้ามไป!”
“หา เพราะเหตุใดเล่า เจ้าไม่ไปแล้วยังไม่ให้ข้าไปอีกหรือ ข้าอ่านตำราก็เหนื่อยพอแล้ว ยังผ่อนคลายไม่ได้อีกหรือ”
กวานเฟยหยางมองพ่อบ้านน้อยผู้นี้อย่างพูดไม่ออก
พี่ชายหลานเหย่ก็จ้องมองเขาเขม็ง พลางเอ่ยด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “รอให้แม่ข้าแข่งเสร็จก่อน เจ้าค่อยไปพร้อมกับพวกเรา”