กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 117 โง่จนเลื่องลือ
วาจานี้กล่าวได้ดูถูกคนเกินไปแล้ว เหล่าราษฎรที่มีโทสะแรงกล้าต่างก็ทนฟังต่อไปไม่ไหว
“เจ้าพูดจาอย่างไรกัน ตาหมาดูถูกคนใช่หรือไม่”
“นั่นน่ะสิ เปิดประตูทำการค้า เจ้ายังจะมาดูหมิ่นคนอีกหรือ หากมีความสามารถพวกเจ้าก็ปิดร้านไปสิ อย่าได้ทำเลย!”
“เพิ่งเปิดได้นานเท่าใดกันก็ทำต่อไปไม่ได้แล้วหรือ นี่คือแสร้งทำต่อไปไม่ไหวแล้วรึ”
“รู้อยู่แต่แรกแล้วว่าพวกเจ้าลอกเลียนร้านมี่ฉาน่ายเฉิงของผู้อื่นเขา หากมิใช่เพราะดื่มมี่ฉาน่ายเฉิงไม่ไหว ข้าจะมาที่นี่ของเจ้ารึ เลียนแบบผู้อื่นเจ้ายังเลียนแบบได้ไม่เอาไหนเลย!”
……
เหล่าราษฎรไม่ได้ตามใจเสมียนร้าน ชนชั้นของพวกเขาไม่อาจล่วงรู้ได้ว่าเจ้านายที่อยู่เบื้องหลังร้านค้านี้คือผู้ใดกันแน่ แต่พวกเขารู้ว่าเด็กรับใช้ชายที่เปิดเผยหน้าตาอยู่ข้างนอกผู้นี้ พวกเขายังคงด่าทอได้