252 - บทที่ 252 Forbearance

บทที่ 252: Forbearance

-----------------------------------------

คนเบื้องหลังเสวี่ยเลี่ยรีบส่งกระจกให้เขาอย่างรวดเร็ว เสวี่ยเลี่ยคว้ามันมาแล้วจ้องเขม็งไปยังเงาสะท้อนข้างใน

"??? ( • ิ _ • ิ )? นี่เป็นผู้ใดกัน! ข้าไม่คุ้นหน้าเลยแม้แต่น้อย!"

กระจกสะท้อนภาพศีรษะที่บวมเป่งจนน่ากลัว เส้นผมไม่กี่เส้นที่เหลืออยู่บนหัวชี้โด่เด่ราวกับเสาอากาศบางๆ

เสวี่ยเลี่ยจ้องมองสิ่งมีชีวิต "ประหลาด" ในกระจกด้วยความสงสัย ก่อนจะยื่นมือไปสัมผัสแก้มของตนเองเบาๆ

"ซี้ด!" ทันใดนั้น ความเจ็บปวดลึกถึงกระดูกก็แล่นพล่าน

เขาค้นพบด้วยความตื่นตะลึงว่าคนที่อยู่ในกระจกนั้นคือตัวเขาเอง

"ข้ากลายเป็นเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน?" เสวี่ยเลี่ยคำราม เสียงของเขาดังสนั่นหวั่นไหว ก่อนจะหันไปจ้องมองผู้คนที่อยู่รายรอบทันที