กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 228 ---
-----------------------------------------
ท่ามกลางฝุ่นควันและไอหมอกที่ตลบอบอวล ปีศาจโลหิตนอนจมอยู่ที่ก้นหลุมอุกกาบาต มีรอยเลือดไหลซึมออกมาจากมุมปาก
เห็นได้ชัดว่าหมัดของผีเฒ่าปี่หลินในครั้งนี้สร้างความเสียหายให้แก่เขาไม่น้อย
ผีเฒ่าปี่หลินยืนอยู่ที่เดิม หอบหายใจเล็กน้อย บนใบหน้าเผยให้เห็นสีหน้าพึงพอใจ
หมัดนี้ช่วยระบายความอัดอั้นตันใจที่สั่งสมมานานได้มาก เป็นการพิสูจน์ถึงความแข็งแกร่งของขอบเขตเกือบจักรพรรดิของเขา
ทว่าบนใบหน้าของเขากลับไม่มีความปิติยินดีมากนัก เขาสัมผัสได้ว่าแม้การโจมตีของเขาจะมีอานุภาพรุนแรงเพียงใด แต่ความเสียหายที่เกิดขึ้นจริงกับคู่ต่อสู้นั้นกลับน้อยนิด
มันเป็นเพียงการลดทอนกลิ่นอายอันเย่อหยิ่งของคู่ต่อสู้ลงไปได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ตูม!