213 - บทที่ 213 แก่นโลหิต

บทที่ 213 แก่นโลหิต

-----------------------------------------

เขาหวาดกลัวเหลือเกินว่าผู้พิทักษ์จะเกิดโทสะ และในฐานะเจ้าเมืองเล็กๆ เขาคงไม่อาจรับมือกับเรื่องนี้ได้

หลงฮวนหัวเราะอยู่ภายในจนตัวสั่นเทา เหมือนหมูที่กำลังพ่นลมหายใจ อยู่เลย เรื่องนี้มันน่าสนุกเกินไปแล้ว

เซียวเฟิงรู้สึกคันไม้คันมือยามได้เห็นเช่นนั้น เขานึกเสียดายที่ไม่ได้ขอให้หลงฮวนเปลี่ยนตัวเองให้เป็นคนอื่นแทน เขาเร่งร้อนเกินไปในครั้งนี้ เมื่อเห็นความหวาดกลัวของเจ้าเมืองเมืองอสูรโลหิต มันไม่เหมือนกับการแสดงเลยสักนิด มันเป็นความรู้สึกที่ถูกแสดงออกมาจากใจจริง

อย่างไรก็ตาม เจ้าเมืองที่กำลังก้มกราบอยู่กับพื้นย่อมไม่อาจเห็นสีหน้าของหลงฮวน ไม่เช่นนั้นแผนการนี้คงถูกเปิดเผยไปแล้ว